Vorige week stond ik om drie uur ’s nachts in de kruipruimte van een woning in Walburg, waar Carla me in paniek had gebeld omdat het rioolwater terugkwam door haar toilet. Wat ik daar aantrof, was precies waarom camera-inspectie tegenwoordig zo’n gamechanger is geworden: een volledig dichtgeslibde overgang tussen de oude koperen leidingen uit de jaren ’80 en het nieuwere PVC-systeem. Zonder camera had ik daar uren kunnen graven op de verkeerde plek.
Deze december zie ik het weer gebeuren, de verstoppingen stapelen zich op door bevriezing en vetophoping. En steeds vaker is Riool ontstoppen rioolcamera Zwijndrecht de eerste stap die ik neem voordat ik überhaupt aan ontstoppen begin. Laat me uitleggen waarom dat zo’n verschil maakt, vooral hier in Zwijndrecht waar we te maken hebben met een mix van oude en nieuwe infrastructuur.
Waarom een rioolcamera het verschil maakt
Toen ik 25 jaar geleden begon, werkten we vooral met mechanische veren en veel giswerk. Je stopte de veer erin, draaide wat, en hoopte dat je de verstopping te pakken had. Het werkte… soms. Maar in wijken als het Centrum, waar je loden leidingen uit 1960 hebt die overgaan in gietijzer en dan weer in modern PVC, is dat gewoon niet meer voldoende.
Een rioolcamera laat me precies zien wat er aan de hand is. Ik gebruik meestal een HD-camera met 1920×1080 resolutie, bevestigd aan een 30 meter lange glasvezelkabel. Die kabel is flexibel genoeg om door de bochten van oude leidingen te gaan, maar sterk genoeg om door lichte verstoppingen heen te duwen. De camerakop heeft een zelfnivellerende functie, wat betekent dat het beeld altijd rechtop blijft, handig als je door kronkelige leidingen navigeert.
Wat ik op mijn 10-inch monitor zie, vertelt me meteen het hele verhaal. Is het wortelingroei? Dan zie ik de harige structuren die door de voegen groeien. Vetophoping? Dat herken je aan de gelige, wasachtige laag tegen de wanden. Verzakking? Dan zie ik letterlijk waar de leiding is afgezakt en water blijft staan.
Spoedhulp in de praktijk: Carla’s nachtmerrie
Terug naar Carla in Walburg. Ze belde me om 02:47 uur, ik weet het nog precies omdat ik net in slaap was gevallen na een eerdere klus.
